من زندگی را دوست دارم ولی از زندگی دوباره می ترسم

دین را دوست دارم ولی از کشیش ها می ترسم

قانون را دوست دارم ولی از پاسبان ها می ترسم

عشق را دوست دارم ولی از زن ها می ترسم

کودکان را دوست دارم ولی از آئینه می ترسم

سلام را دوست دارم ولی از زبانم می ترسم

من می ترسم پس هستم

این چنین می گذرد روز و روزگار من

من روز را دوست دارم ولی از روزگار می ترسم

صحنه ،دو جفت جای پا روی شن دیدم. یکی متعلق به من و دیگری متعلق به خدا. وقتی آخرین صحنه در

مقابلم برق زد،به پشت سر و به جای پاهای روی شن نگاه کردم. متوجه شدم که چندین بار در طول

مسیر زندگی ام،فقط یک جای پا روی شن بوده است. همچنین متوجه شدم که این در سخت ترین و

غمگین ترین دوران زندگی ام بوده است. این واقعا برایم ناراحت کننده بود و درباره اش از خدا سُوال کردم:

خدایا ،تو گفتی اگر به دنبال تو بیایم،در تمام راه با من خواهی بود. ولی دیدم که در سخت ترین دوران

زندگی ام ،فقط یک جفت جای پا وجود داشت. نمی فهمم چرا هنگامی که بیش از هر وقت دیگر به تو

نیاز داشتم ،مرا تنها گذاشتی. خدا پاسخ داد:بنده ی بسیار عزیزم ،من در کنارت هستم و هرگز تنهایت

نخواهم گذاشت. اگر در آزمون ها و رنج ها ،فقط یک جفت جای پا دیدی، زمانی بود که تورا در آغوشم

حمل می کردم.

همان دلهای بزرگی که،

جای من در آن است

آنقدرتنگ میشودکه حتی یادت میرود من آنجایم...

دلتنگی هایت را ازخودت بپرس و نگران هیچ چیزنباش

هنوزمن هستم،

هنوزخدایت همان خداست،

هنوز روحت ازجنس من است

اما!!

من نمیخواهم تو همان باشی!

تو باید درهرزمان بهترین باشی...

نگران شکستن دلت نباش و میدانی که من،شکست ناپذیرم!

و تو مرا داری

برای همیشه...

چون هروقت گریه میکنی،دستان مهربانم چشمانت رامینوازد

و هرگاه تنهاشدی،تازه مرایافته ای...

درست است که مرافراموش کرده ای،

اما!

من،حتی سرانگشتانت را ازیادنبردم،

دلم نمیخواهدغمت راببینم،میخواهم شادباشی،این رامن میخواهم...

شب هاکه خوابت نمیبرد،فکرمیکنی تنهایی،

اما!

من هم دل به دلت بیدارم...

فقط کافیست،

خوب گوش بسپاری و بشنوی،ندائی که تو رافرامیخواند،

به،زیستن...

باعشق- پروردگارت

زود می‌رنجد ،

زود می‌رود ،

زود بر می‌گردد ....

یکی به ستوه نمی‌آید ،

نمی‌رنجد ،

دیر می‌رود،

برنمی‌گردد !!!!

مـهـربـانـی تـا کـــــــی ؟؟

بـگـذار سـخـت باشم و سـرد !!

بـاران کـه بـاریــد... چـتـر بـگـیـرم و چـکـمـه!!!

خـورشـیـد کـه تـابـیـد... پـنـجـره ببـندم و تـاریـک !!!

اشـک کـه آمـد... دسـتـمـالـی بـردارم و خـشـک !!!

او کـه رفـت،

نـیـشخـنـدی بـزنـم و سـوت...

و بی من ...

مردا همه چیزو تو لشون میریزن ... همه چی

ولی تا کی

تا وقتی که ی بغض بترکه ... آره

وقتی دل مردی خالی بشه دنیا هم نمیتونه طاقت بیاره ...

حالا دیگه بغض من ترکیده . می خوام برم ... کجا ؟ ی جای دور

مثل همیشه نمیدونم دارم چی مینویسم . آخه من انشام خوب نیست .

خسته نشدم ولی دیگه بسه فکر کنم به اندازه کافی عذاب کشیدم .

دیگه بر نمی گرده . اصلا چرا اون برگرده . چرا من برنگردم ...

دارم دیونه میشم عزیزتر از جانم . ........................... خداحافظ همگی برای همیشه

گاهي گمان نمي كني ولي مي شود،

 گاهي نمي شود، نمي شود كه نمي شود؛

گاهي هزار دوره دعا بي اجابت است،

گاهي نگفته قرعه به نام تو مي شود؛

گاهي گداي گداي گدايي و بخت با تو نيست،

گاهي تمام شهر گداي تو مي شود... 

گاهی" سکوت " علامت رضایت نیست ...

صدای قدم‌هایت را هنوز هم می‌شنوم … !

آن‌روزها عاشقانه با هم گام برمی‌داشتیم.

شب‌ها ستاره بودیم در آسمان، .. و هر صبح می‌رفتیم تا رسیدن به خورشید.

آن‌روزها در کنار هم، به شماره‌ی قدم‌هامان فکر نمی‌کردیم.

آن‌روزها هیچ‌چیز اهمیت نداشت!!!!!!! هیچ‌چیز به اندازه‌ی تو اهمیت نداشت.!..

اما..

این‌روزها سکوت را حس می‌کنم.!.. و می‌دانم که فاصله‌ها را دوست ندارم.

در این‌روزها من تمام دقایق و ثانیه‌ها را می‌شمارم، تا رسیدن به تو…

عزیزم

 میدونی چه قدر دلم برات تنگ شده؟

حرفای من اینجاست توی سینم

جایی که هر لحظه دنبالت میگرده

منتظره تا برگردی

خودتم نمیدونی چه قدر دلم برات تنگ شده

دلم میخواد این دلتنگیا و دوری زودتر تموم شه

هروقت بهت میگم بی تابتم زودتر برگرد

میگی تموم میشه عزیزم یه ذره دیگه مونده

نمیدونم این یه ذره چرا اینقدر طول میکشه

احساس میکنم تو این دوریا پیرشدم

خسته ام

خیلی خسته

حتی وقتی میایی بازم دلم برات تنگه

چون میدونم میخوایی زود بری

نمیدونم چرا سهم منی که عاشقتم چرا اینقدر

از کنار تو بودن کمه

تمام لحظاتی که کنار تو هستم دلم میخواد

تو آغوشت گریه کنم

اما تو نمیذاری گریه کنم

اما وقتی میری گریه هام شروع میشه

میدونم باید دوباره روزای زیادی رو دور از تو

سپری کنم

نازنینم چرا اینقد ازم دوری قلب من خسته اس....

خیلی خسته.....

کاش کمی مورد اعتماد بودم!!!!

 خسته شدم...!

^{بهانه ای برای زندگی کردن به من دهید! بگذارید زندگی کنم!}

^{این حرفهایی است که من همیشه درخلوت تنهایی هایم باخود زمزمه میکنم} 

^{خسته می شوید از زندگی آن گاه که می بینید دیگران به تو وصله ی اعتیاد} 

می چسپانند نشان به آن نشان که قامتت خمیده و چهره ات گود افتاده،

اما هیچ کدامشان به این فکر نمی کنند که تحمل این زندگی و رنج های آن

^{بر پشتت سنگینی می کند و قامتت را خمیده وچهره نحیفت را گود انداخته است}

^{خسته می شوید از زندگی آن گاه که می بینید آن هایی که برایت کلاه از سر بر می}

^{دارند در همان حال در ذهن خود طناب دار را بر گردن درازِ باریکت می آویزند}.

^{آری تو را به دار می آویزند.}

^{خسته می شوید از زندگی آن گاه که می بینید دیگران هیچ حرفی ندارند} 

^{و برای آن که فکشان از انفعال وا نماند بی هیچ دلیل تو را برای حرفهایشان انتخاب}

^{می کنند.}

^{آری آن ها تو را متهم می کنند، به بی مسئولیتی به بی خیالی و به همه ی آن} 

^{چیزهایی که خود بوده اند.}

^{و خودشان قاضی می شوند و برایت حکم می تراشند بی آن که تو در دادگاه آن ها} 

^{حاضر باشی.}

^{آری بی آن که اندکی خود را به جایت قرار دهند.}

^{من می خواهم زندگی کنم!}

^{من می خواهم زندگی کنم...!}

^{بهانه ی زندگی کردن را از من نگیرید با حرفهایتان!}

خدایا .. چه لحظه هایی که در زندگی ترا گم کردم اما تو همیشه کنارم بودی ... چه دقیقه ها که حضورت را

 فراموش کردم اما تو فراموشم نکردی... چه ساعت هایی که غرق در شادی و غرور، تو رو که پشت همه

موفقیت هام قایم شده بودی از یاد بردم اما تو همیشه به یادم بودی ... چه روزهایی که سرمو تُو لاکم کردم و

 توی غصه هایی که فکر میکردم تو برای تلافی کارهای بدم برام فرستادی دست و پا زدم ، اما تو همیشه

کاری کردی که به صلاح من است ... وقتی خسته از همه جا و همه کس ناامیدانه به تو پناه آوردم تو پناهم

 دادی... وقت از آدم های دور و برم دلم گرفت ... و دنیا غم هاش و بهم ارزونی کرد تو به قلبم آرامش دادی...

 تو با حضورت به خنده هام هدف دادی ، به گریه هام دلیل دادی ، به زندگیم ، به نفس کشیدنم رنگ دادی... وقتی قلبم تپید تو همه عظمت و بزرگیت رو تو قلب کوچک و خسته ام جا دادی

وقتی دوستام درددلاشون را برام گفتن و من خالصانه رو به درگاهت براشون دعا کردم فهمیدم که غم و غصه

های دیگرون بارش سنگین تر از از غصه های خودمه... اون وقت تو وجودم شیرینیه به یاد دیگران بودن رو

 چشیدم ... وقتی بهم بخشیدی و ازم گرفتی فهمیدم این معادله زندگیه نه غصه خوردن واسه نداشته هاش ... نه شاد بودن واسه داشته ها ...

و وقتی به ازای نداشته ها بهم چیز های دیگه ای دادی اونوقت به بزرگی و مهربونیت بیشتر پی بردم ... و

فهمیدم بیشتر از اون چه که هستی باید مهربون باشی ... خدا جونم خیلی دوست دارم خیلی زیاد و به خاطر

همه چیز ممنون..... خدایا به داده و نداده و گرفته ات شکر که داده ات نعمت نداده ات حکمت و گرفته ات امتحان است

دوره ي ارزانيست!دل ربودن ارزان،دل شكستن ارزان!

دوستي ارزان است،دشمنيها ارزان،شرافت ارزان!

تن عريان ارزان،آبرو قيمت يك تكه نان ودروغ از همه چيز ارزانتر،

قيمت عشق چقدر كم شده است.

كمتر ازآب روان ،وچه تخفيف بزرگي خورده ،قيمت هرانسان!

به دنبال واژه نباش كلمات فريبمان مي دهند

وقتي اولين حرف الفبا كلاه سرش برود

فاتحه ي كلمات رابايد خواند..................

سختی های روزگار عشقم را شکست داد ....

 زندگي دفتري از خاطرهاست ...

يک نفر در دل شب ، يک نفر در دل خاک ...

يک نفر همدم خوشبختي هاست ،

يک نفر همسفر سختي هاست ،

چشم تا باز کنيم عمرمان مي گذرد...

ما همه همسفريم

 غـــــــــــــــــــــــــــم من از

 دوری این

فاصلــــــــــــــــــــــــــه هاست